Helaas is deze website niet geoptimaliseerd voor oude browsers, mocht de website niet toereikend werken dan staan wij u graag telefonisch te woord op nummer 030 234 08 19

Het verhaal van John

Schulden komen en gaan
Schulden komen en gaan, maar niet vanzelf. Wanneer  je dat eenmaal doorhebt dan ben je al een heel eind op weg om je financiële problemen op te lossen.

Iemand die in de schulden gekomen is zegt al snel dat het komt door redenen buiten zichzelf, maar er zijn er te weinig die zeggen: ‘Ik’. Ik heb die fout gemaakt en/of verkeerde beslissing genomen. Terwijl als je dat eenmaal doorhebt en er ook naar gaat handelen is de belangrijkste stap en eerste hindernis al genomen.

Ik praat hierover uit eigen ervaring, ook ik gaf alles en iedereen de schuld en plaatste mijzelf in de slachtofferrol. Het heeft veel te lang geduurd voordat ik ging zeggen dat ik de persoon was die fouten gemaakt had. Natuurlijk is het niet 100% door mij gekomen en had ik ook te maken met anderen in dit verhaal, maar eenmaal die hele belangrijke knop omgezet, heb ik hulp gezocht en ik heb best wel het één en ander aan ‘hulpverleners’ gezien voordat ik in aanraking kwam met de Tussenvoorziening en Stadsgeldbeheer. Daar vond ik uiteindelijk de juiste begeleiding en is de weg ingezet naar een nieuwe start: schuldenvrij en een leven met rust en toekomst. Tot die tijd leefde ik erg onrustig en had een kort lontje en was al bang voor de deurbel omdat ik niet wist wie er aan mijn deur stond. Ik vulde het ene gat met het andere in de hoop het hoofd nog boven water te kunnen houden. Maar geloof mij, dit is niet de oplossing, die vind je door open en eerlijke gesprekken aan te gaan met een consulent van Stadsgeldbeheer en bij deze gesprekken ga en moet je figuurlijk gezien natuurlijk wel met de billen bloot. Voor mij was het grootste probleem dat ik dacht dat ik mijn kinderen ernstig te kort zou doen omdat vanwege de schuldsanering ik de alimentatie moest verlagen( ik betaalde nog steeds de helft van mijn uitkering aan alimentatie). Die knop was voor mij het moeilijkst, maar ik begon wel te denken: ik ben nu 50 en als ik het nu niet doe dan kan ik er nooit meer zijn voor ze. Dus ben ik vrijwillig onder beheer gegaan en samen met mijn consulent stappen gezet naar de oplossing en een schuldsanering. Ik heb nu een einddatum; er zit een einde aan deze ellende. Ik moet nu nog anderhalf jaar in de schuldsanering en dan ben ik schuldvrij. Ben ik dan ook vrij van zorgen?  Nee, want die hebben we allemaal maar het is wel een nieuw begin.  Ik moet dan goed opletten en altijd nadenken over welke financiële beslissingen ik ga nemen, want deze ellende wil ik echt niet meer en wens dit ook niemand toe.

Ik wilde dit graag delen en ben helaas door de jaren heen een ‘ervaringsdeskundige’ geworden.

Ik wil er ook zijn voor diegene die mij geholpen hebben om anderen te helpen.

John.

terug naar boven

Centrale aanmelding